شبیه بودن

ندانم‌های بسیار است

چهارشنبه, ۲ آبان ۱۳۹۷، ۰۹:۰۸ ب.ظ

رنجی به جانم نشانده‌ام که گمان می برم از توانم خارج باشد. دارم خودم را تمرین صبر می‌دهم و درعین حال می‌آزمایم. دلم برای م تنگ شده، خیلی زیاد می‌خواهمش اما تصمیمم را گرفته‌ام یکبار هم شده پای خودم بایستم و کم نگذارم و بمانم بر تصمیمم و و و ... بخاطر خودم و به خاطر میم. دارم فکر می‌کنم واقعا ارزشش را دارد که لذتی چنان را نبرم و محروم بنشینم به کنج خلوت خودم وقتی با م مجموع می‌توانم باشم و لذت ببرم؟ جوابش نمی‌دانم است منتها باید بروم و ببینم ، در ضمن من هدف هایی دارم اما با م هم جمع شدنی هستند خب، امان از این ذهن گول زننده... صبر صبر صبر و طاقت برای هدف و برای خودم و میم.

باقی را باید دید، بی عجله‌ای باید نشست به تماشای کار دنیا، کی می‌دونه تهش چیجوره؟

  • بزرگمهر

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی